 |
 |
|
|
پروردگارا:
در اين دنياي بيرحم که کمتر کسي براي چشمهاي هميشه گريان، دستهاي خسته و پينه بسته، دلهاي سوخته و شکسته، لبهاي خشکيده و ترک خورده، پاهاي وامانده از راه، کمرهاي خميده زيربار مشکلات، سرهاي درد کشيده از دردهاي لاعلاج، بغض هاي در گلو مانده، شکمهاي از گرسنگي بادکرده و هزاران هزار درد ديگر اشکي نميريزد، غمي نميخورد و به سادگي از کنار آنها ميگذرد به من دلي عطا کن که بسوزد از: غم و هجران و درد ديگران، از اشک و اه و بغض ديگران، از حرفهاي در گلومانده و از نگاههاي هميشه غمگين و منتظر ديگران، دلي که به درد ايد از درد ديگران به من دستي عطا کن دهنده : که بدهد و ببخشد و عطا کند بدون آنکه انتظاري براي پاسخ آن داشته باشد. به من پايي عطا کن رونده : قدم بردارد در راه رضاي تو و بندگان تو که آن خواستگاه واقعي توست. به من چشمي عطا کن ببننده : که ببيند تنها آنچه را تو دوست داري و مي پسندي، زيبايي ها، پاکيها، گذشتها، ايثارها، فداکاريها، مهربانيها، دلسوزيها، دوستيها، همدردي ها، انسها، مونسها و هرآنچه تو زيبا ميداني. و چشمي که نبيند ناپاکيها، بديها، کدروتها، کينه ها، نفرتها، بيرحمي ها، ظلمها و هر آنچه تو زيبا نميداني تا به واسطه اين بينايي زيبا شود دلم و جايگاه عشق واقعي تو گردد که جايگاه تو تنها جايي است که پر از زيباييهاست و دور از زشتيها. پروردگارا دلم از هميشه غمگين تر است و درمان اين غم نيست جز لطف و محبت بيکران تو. تنها تويي ارامش دل بيقرار و غمديده ام. شکرگذار توام براي انچه دادي و ندادي که اگر دادي لايق دانستي و اگر ندادي ... ميدانم که تو به واسطه امتحانات الهي ات بندگانت را محک ميزني و با اين امتحانات است که درجات مارا معين ميکني. به واسطه اين امتحانات است که جايگاه ما تغيير ميکند و آنچه را لايق آن هستيم بدست مي¬آوريم. قلب من را پاک کن از کينه و نفرت و زشتي و هرآنچه تو نمي پسندي و پر و سرشار کن از هرآنچه خود مي پسندي. دلم ميخواهد قلبم را اب و جارو کنم از ناپاکيها تا زيبا شود براي حضور واقعيت در آن. |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 1387/04/18ساعت 9:55 بعد از ظهر توسط روح سرگردان |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
|
| نوشته های پیشین |
|
تیر 1387 خرداد 1387 |
| پیوندها |
|
شبهای تنهایی |
|
RSS
|